کدخبر: 5751 ۱۷:۲۷ :: ۱۳۹۶/۰۸/۳۰ سرویس: اجتماعی

چرا با دیگران همدلی می کنیم؟

image

فرد از طریق ادراك واکنش‌های عاطفی دیگران، واکنش‌های عاطفی از خود نشان می‌دهد که به آن همدلی می‌گویند همدلی دو جزء شناختی و یک جزء عاطفی دارد که در این یادداشت، به شرح کامل این موضوع پرداخته ایم.

به گزارش رستاخیزخبر، جزء عاطفی این موضوع عبارت است از توانایی در نشان دادن پاسخ عاطفی مناسب. به‌منظور برقراري روابط همدلانه.

ابتدا بهتر است همدلی را بیشتر بشناسیم

 

فرد باید بتواند خود را به‌جای دیگران بگذارد، امور را از دیدگاه آنان ببیند و از خود بپرسد که اگر من به‌جای او و شرایط او بودم چه احساسی داشتم؟ شرط لازم براي انجام چنین کاري خودآگاهی است. وقتی شما موفقیت‌ها و شکست‌های خود را شناختید و آن‌ها را پذیرفتید و به خود به‌عنوان یک انسان ارزشمند احترام گذاشتید، آنگاه می‌توانید دیگران را باهمان وضعیتی که هستند با تمام نقاط ضعف و قوتشان بپذیرید و به آن‌ها احترام بگذارید.

از دیگر شرایط لازم براي ایجاد همدلی بین افراد، اعتماد متقابل است، به‌عبارت‌دیگر اعتماد متقابل هنگامی به وجود می‌آید که طرفین درگیر در ارتباط، نسبت به همدیگر یکدلی، آسایش و امنیت خاطر داشته باشند و این اعتماد حاصل نمی‌شود مگر با شناخت تفاوت‌های فردي و احترام گذاردن به آن تفاوت‌های بین فردي و تأثیر آن در برقراري روابط همدلانه.

محققان بر این باورند که دو عامل اصلی تفاوت‌های بین فردی، در ابتدا تفاوت در ساختار ژنتیکی افراد و سپس تفاوت در محیط زندگی آنان است.

هر فرد ساختار ژنتیکی خاص خود را دارد و هر خانواده‌ای سبک، روش زندگی، روش تربیتی مخصوص به خود را داراست. خانواده‌ها بر اساس روش تربیتی متنوع، کودکان متفاوتی تربیت می‌کنند.

محیط مدرسه، دوستان، همسالان هر یک به‌گونه‌ای خاص در چگونگی رشد شخصیت ما تأثیر می‌گذارند و فرهنگ حاکم بر جامعه و طبقه اجتماعی خاصی که هر یک از ما در آن قرارگرفته‌ایم خود بر چگونه بودن و ویژگی‌های روانی - اجتماعی ما تأثیر می‌گذارند.

مجموعه عوامل فوق از ما، فردي منحصربه‌فرد می‌سازد که در بعضی زمینه‌ها و یا بعضی ویژگی‌ها با دیگران متفاوت باشیم و یا بین ما شباهت وجود داشته باشد؛ و در تعاملات فردي خود به‌خوبی به تفاوت‌های عمیق فردي خود با انسان‌ها یا اختلافات با گروهی دیگر پی می‌بریم. نحوه نگرشی که ما نسبت به تفاوت‌های بین فردي داریم، بر چگونگی برخورد ما با دیگران اثر می‌گذارد.

بعضی افراد معتقدند که تفاوت‌ها مانعی بزرگ بر سر راه روابط صمیمانه است و فکر می‌کنند در برقراری روابط نزدیک با دیگران باید افرادي را برگزینند که بیشترین شباهت‌ها را با او داشته باشند.

مسلماً چنین باورهایی به فرد اجازه نمی‌دهد که با صبر و تحمل به احساسات و افکار دیگران توجه کند و دیگران را همان‌گونه که هستند ببیند و بپذیرد و دوست بدارد. شاید بتوان گفت بسیاري از رفتارهاي نامناسبی که ما در جوامع مختلف شاهد آن هستیم، یعنی رفتارهایی همچون بی‌عدالتی‌ها، تبعیض‌ها، تحقیرها و تهدیدها و... ناشی از همین باور غلط است.

از سوي دیگر برخی از انسان‌ها بر این باورند که تفاوت‌ها فرصت‌هایی مغتنم در زندگی هر فرد می‌باشند. تفاوت‌ها فرصت‌های چالش‌برانگیزی هستند که به ما اجازه می‌دهند دوباره خود و نقاط ضعف و قوت خود را ببینیم.

تفاوت‌ها میدان عمل مهارت‌های آموخته‌شده ماست. جایی که می‌توانیم در آن توانمندی‌هایی را که کسب کرده‌ایم به شکل عملی تجربه کنیم و ببینیم چقدر در عمل می‌توانیم آموخته‌های خود را پیاده کنیم و در این میدان دوباره ضعف‌ها و توانمندی‌های تفاوت‌ها به ما فرصت می‌دهند که خود را مورد مشاهده قرار دهیم بفهمیم با چه مهارت‌هایی آشنا نیستیم و باید به دنبال کسب آن‌ها باشیم.

توجه به تفاوت‌های فردي، پذیرش آن‌ها و احترام به این تفاوت‌ها یکی از اصول پایه‌ای و مهم در برقراري روابط همدلانه با دیگران است. در پایان ذکر این نکته ضروري است که هدف از توجه به تفاوت‌های بین فردي، نادیده گرفتن و کم‌اهمیت تلقی کردن نقش شباهت‌ها در برقراري روابط همدلانه نیست و مسلماً هرچه قدر شباهت‌های بین فردي بیشتر باشد توان برقراري روابط همدلانه بیشتر خواهد بود.

 

همدلی ما را رشد می‌دهد و روحمان را عمیق‌تر می‌کند. وقتی احساسات دیگران را می‌شناسید، درواقع مثل این است که خودتان چنین احساساتی را تجربه کرده­اید. مهم­تر از همه این­که اگر با کسی همدلی کنید مشکلاتش را از دریچه‌ای دیگر خواهید دید و حتماً راه‌حل‌هایی را ارائه می‌دهید که شاید به ذهن او خطور نکرده باشد. همدلی، روابط اجتماعی را بهبود می­بخشد و باعث ایجاد رفتارهای حمایت‌کننده و پذیرنده، در برابر انسان‌های دیگر می‌شود.

وجود توان همدلی در فرد، علامت خودآگاهی، سلامت روان، ارزش قائل شدن برای خود و دوست داشتن خود(نه به معنای خودشیفتگی) است و نبود همدلی به معنی نقص در بلوغ هیجانی و شناختی است که منجر به ناتوانی در دوست داشتنِ دیگران می‌شود. همدلی از افراط و تفریط و تعصب داشتن در اعتقادات و نظرات جلوگیری می‌کند و باعث انعطاف‌پذیری در زندگی می‌شود.

همدلی ما را رشد می‌دهد و روحمان را عمیق‌تر می‌کند. وقتی احساسات دیگران را می‌شناسید، درواقع مثل این است که خودتان چنین احساساتی را تجربه کرده‌اید. مهم­تر از همه این­که اگر با کسی همدلی کنید مشکلاتش را از دریچه­ای دیگر خواهید دید و حتماً راه‌حل‌هایی را ارائه می­دهید که شاید به ذهن او خطور نکرده باشد. همدلی، روابط اجتماعی را بهبود می­بخشد و باعث ایجاد رفتارهای حمایت‌کننده و پذیرنده، در برابر انسان­های دیگر می­شود.

وجود توان همدلی در فرد، علامت خودآگاهی، سلامت روان، ارزش قائل شدن برای خود و دوست داشتن خود (نه به معنای خودشیفتگی) است و نبود همدلی به معنی نقص در بلوغ هیجانی و شناختی است که منجر به ناتوانی در دوست داشتن دیگران می­شود. همدلی از افراط و تفریط و تعصب داشتن در اعتقادات و نظرات جلوگیری می‌کند و باعث انعطاف‌پذیری در زندگی می­شود.

انتهای پیام/ علی اکبر رمضان پور روانشناس و کارشناس ارشد مشاوره

 

 

خبرنگار32906
برچسب‌هاهمدلی عاطفه

http://www.rastakhiznews.ir/files/1396/04/14/012739.gif
https://sapp.ir/rastakhiznews

نظرات

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های موردنیاز علامت گذاری شده اند *

موسسه اعتباری نور
دکتر علیخانی
سروش رستاخیز
برگزیده
پیشخوان روزنامه (97/06/28)